Do wiosny (An den Frühling)
Pieśń „An den Frühling” D.283 powstała w 1816 roku jako muzyczna interpretacja wiersza Friedricha Schillera o powitaniu wiosny. To jedna z najwcześniejszych pieśni Schuberta, ukazująca jego fascynację naturą i lirycznym tekstem.
Schubert sięgnął po wiersz Schillera, który w poetycki sposób wita wiosnę jako „pięknego młodzieńca” niosącego radość naturze. W języku niemieckim rzeczownik wiosna jest rodzaju męskiego (Der Frühling) stąd porównanie do pięknego młodzieńca. W języku polskim wiosna jest rzeczownikiem rodzaju żeńskiego, dlatego w naszej polskiej adaptacji wiosnę symbolizuje piękna kobieta – księżniczka.

An den Frühling
Willkommen schöner Jüngling!
Du Wonne der Natur!
Mit deinem Blumenkörbchen
Willkommen auf der Flur!
Ey, ey! da bist ja wieder!
Und bist so lieb und schön!
Und freun wir uns so herzlich,
Entgegen dir zu gehn.
Denkst auch noch an mein Mädchen?
Ey lieber denke doch!
Dort liebte mich das Mädchen,
Und 's Mädchen liebt mich noch!
Fürs Mädchen manches Blümchen
Erbettelt’ ich von dir –
Ich komm und bettle wieder,
Und du? – du gibst es mir.
Willkommen schöner Jüngling!
Du Wonne der Natur!
Mit deinem Blumenkörbchen
Willkommen auf der Flur!
Do wiosny
Ach witaj piękna wiosno,
Księżniczko z moich snów,
O Tobie jest już głośno
Więc co u Ciebie – mów.
Hej, hej! znów jesteś z nami,
Prześliczny welon masz,
Leśnymi mkniesz ścieżkami,
Ćwierkaniem ptasząt grasz.
Na względzie miej me dziewczę,
Serdecznie o niej myśl!
Ja bardzo za nią tęsknię,
I ona tęskni też.
Pachnących kwiatów kosze,
Chcę wręczyć lubej mej,
Gdy o nie Cię poproszę,
Ty dasz w dobroci swej.
Ach witaj piękna wiosno,
Księżniczko z moich snów,
O Tobie jest już głośno
Nie trzeba zbędnych słów.
Sławek S.



