Samotność (Einsamkeit)

12. Einsemkeit
Wie eine trübe Wolke,
Durch heitre Lüfte geht,
Wenn in der Tanne Wipfel,
Ein mattes Lüftchen weht:
So zieh’ ich meine Strasse,
Dahin mit trägem Fuss,
Durch helles, frohes Leben,
Einsam und ohne Gruss.
Ach, dass die Luft so ruhig!
Ach, dass die Welt so licht!
Als noch die Stürme tobten,
War ich so elend nicht.
12. Samotność
Jak granatowe chmury,
Po czystym niebie mkną,
Kiedy na szczycie góry,
Na wietrze jodły drżą.
Tak idę swoim szlakiem,
Poprzez świat radosny,
Powolnym, ciężkim krokiem
Smutny i samotny.
Ach, powietrze tak czyste!
Ach, ten świat tak jasny!
Nawet gdy grzmiały burze,
Nie byłem aż tak bolesny.
Sławek S



