Strumień (Der Strom)
Pieśń „Der Strom” (Strumień) została skomponowana w 1817 roku. Autor tekstu jest nieznany, choć istnieją przypuszczenia, że mógł nim być Albert Stadler, przyjaciel Schuberta.
Pieśń jest częścią jego cyklu pieśni lub pojedynczym utworem (w zależności od źródła interpretacji), w którym Schubert eksploruje różnorodne tematy – od natury po ludzkie emocje. Tutaj rzeka lub strumień symbolizuje ruch życia, ciągłość lub zmiany, często w połączeniu z melancholią i refleksją, co jest charakterystyczne dla stylu Schuberta.

Der Strom
Mein Leben wälzt sich murrend fort,
Es steigt und fällt in krausen Wogen,
Hier bäumt es sich, jagt nieder dort
In wilde Zügen, hohen Bogen.
Das stille Tal, das grüne Feld
Durchrauscht es nun mit leisem Beben,
Sich Ruh’ ersehnend, ruhige Welt,
Ergötzt es sich am ruhigen Leben.
Doch nimmer findend, was es sucht,
Und immer sehnend tost es weiter,
Unmutig rollt’s auf steter Flucht,
Wird nimmer froh, wird nimmer heiter.
Strumień
Me życie płynie z hukiem w dal,
Jak fala pnie się i opada,
Tu się wznosi, tam mknie na skraj,
Szalona, szumiąca ballada.
Uśpiony jar, zielony las,
Omija teraz w lekkim drżeniu,
Chce w ciszy marzyć chociaż raz,
Odpocząć sobie wreszcie w cieniu.
Lecz zawsze czegoś jest jej brak,
Wciąż tęskniąc płynie, ryczy dalej,
Niechętnie wiedzie przez swój szlak,
Nie znajdzie szczęścia tutaj wcale.
Sławek S.



