Ponad wszystkie czary miłość (Über allen Zauber Liebe)
„Über allen Zauber Liebe” (D 682) to pieśń skomponowana do słów Johanna Baptisty Mayrhofera. Powstała prawdopodobnie w 1820 roku, a jej pierwsza publikacja miała miejsce w 1824 roku.
Mayrhofer był bliskim przyjacielem Schuberta i często dostarczał mu teksty do jego kompozycji (patrz: „Autorzy pieśni”). W tej pieśni, Mayrhofer porównuje miłość do magii, podkreślając jej wyjątkową moc i piękno. Tekst opisuje wiosnę i miłość jako siły, które przynoszą radość i kolor do życia, nawet w obliczu jesiennego smutku i przemijania
(Kliknij aby zobaczyć nuty)
(Wersja KS)
Über allen Zauber Liebe
Sie hüpfte mit mir auf grünem Plan,
Und sah die falbenden Linden an
Mit trauernden Kindesaugen;
Die stillen Lauben sind entlaubt,
Die Blumen hat der Herbst geraubt,
Der Herbst will gar nichts taugen.
Ach, du bist ein schönes Ding,
Frühling!
Über allen Zauber Frühling.
Das zierliche Kind, wie’s vor mir schwebt!
Aus Lilien und Rosen zart gewebt,
Mit Augen gleich den Sternen; –
Blüht mir dein holdes Angesicht,
Dann mag, fürwahr ich zage nicht,
Der Mayen sich entfernen.
Ach, färbet nur des Lebens Trübe
Liebe:
Über allen Zauber Liebe.
Ponad wszystkie czary miłość
Igrała ze mną wśród kwietnych łąk,
Widziała szary, jesienny zmrok
I drzew smutek w porannej mgle,
Altany dawno uśpione,
Przez jesień kwiaty skradzione,
Zmęczyła jesień już mnie.
Ach, ty zetrzesz wszelkie zło,
Wiosno!
Ponad wszystkie czary wiosna.
Gdy kochana moja przy mnie jest,
Wraz z nią są lilie i róże też,
Z oczętami jak z gwiazdami,
Cudownie czas mi z nią płynie,
Niech nawet wiosna przeminie
Ze swymi kolorami, –
Ach, maj przyjdzie znów za rok
Miłość:
Ponad wszystkie czary miłość.
Sławek S.
