Dzieciństwo (Die Knabenzeit)
Pieśń „Die Knabenzeit” (D 400) została skomponowana 13 maja 1816 roku, do tekstu Ludwiga Christopha Heinricha Hölty’ego. To liryczna refleksja nad beztroską dzieciństwa, wpisująca się w romantyczną fascynację niewinnością i przemijaniem.
Ludwig Christoph Heinrich Hölty (1748–1776) był niemieckim poetą związanym z kręgiem „Göttinger Hainbund” — grupy młodych literatów inspirowanych naturą, uczuciowością i ideami preromantyzmu. Jego wiersz Die Knabenzeit („Czas chłopięcy”) powstał w 1771 roku i został opublikowany pośmiertnie w 1804 roku.
Pieśń Die Knabenzeit opowiada o beztrosce dzieciństwa, zabawach chłopca, jego radości z prostych rzeczy — drewnianego miecza, piłki, konika na patyku. W kontraście pojawia się zapowiedź dorosłości: nauka, obowiązki, utrata swobody.
(Kliknij aby zobaczyć nuty)
(Wersja KS)
Die Knabenzeit
Wie glücklich, wem das Knabenkleid
Noch um die Schultern fliegt!
Nie lästert er der bösen Zeit,
Stets munter und vergnügt.
Das hölzerne Husarenschwert
Belustiget ihn itzt,
Der Kreisel, und das Steckenpferd,
Auf dem er herrisch sitzt.
O Knabe, spiel’ und laufe nur,
Den lieben langen Tag,
Durch Garten und durch grüne Flur
Den Schmetterlingen nach.
Bald schwitzest du, nicht immer froh,
Im engen Kämmerlein,
Und lernst vom dicken Cicero
Verschimmeltes Latein!
Dzieciństwo
O, jak szczęśliwy jest z was ten,
Kto ma chłopięcy wiek,
Nie skarży się na kiepski dzień,
Radosny jego śmiech.
Drewniany miecz w swym ręku ma,
Rycerski na nim strój,
Zabawa cały dzień już trwa,
Jak żołnierz toczy bój,
O, baw się, ciesz z beztroski swej,
To twój chłopaku czas,
Patrz w niebo, wielu kumpli miej,
Graj w piłkę raz po raz.
Bo w szkole wnet zasiądziesz już,
Jak długo kto to wie,
By zgłębiać wiedzę wszerz i wzdłuż,
Czy tego chcesz czy nie.
Sławek S.
