Chłopiec (Der Knabe)

Pieśń „Der Knabe” (D. 692) została skomponowana w marcu 1820 roku. Tekst do tej pieśni napisał Friedrich von Schlegel, niemiecki poeta i filozof, znany z wkładu w rozwój romantyzmu. Utwór jest częścią cyklu poetyckiego Schlegela zatytułowanego Abendröte. Treść pieśni opowiada o marzeniach młodego chłopca, który pragnie być ptakiem, aby móc latać swobodnie, pokonywać inne ptaki i cieszyć się wolnością. W tekście pojawiają się obrazy takie jak kolorowe pióra, lekkie skrzydła, słońce i natura, które podkreślają tęsknotę za beztroską i niezależnością. Pieśń jest pełna dziecięcej niewinności i wyobraźni, a także subtelnego humoru, gdy chłopiec wyobraża sobie, jak łatwo mógłby rozbroić gniew swojej matki

(Kliknij aby zobaczyć nuty)

(Wersja KS)

Melodia + akompaniament
Akompaniament

Obraz wygenerowany z pomocą Microsoft Copilot

Der Knabe

Wenn ich nur ein Vöglein wäre,
Ach, wie wollt’ ich lustig fliegen,
Alle Vögel weit besiegen.

Wenn ich so ein Vogel bin,
Darf ich, alles haschen,
Und die höchsten Kirschen naschen;
Fliege dann zur Mutter hin.
Ist sie bös in ihrem Sinn,
Kann ich lieb mich an sie schmiegen,
Ihren Ernst gar bald besiegen.

Bunte Federn, leichte Flügel
Dürft’ ich in der Sonne schwingen,
Dass die Lüfte laut erklingen,
Weiss nichts mehr von Band und Zügel.
Wär’ ich über jene Hügel,
Ach, dann wollt’ ich lustig fliegen,
Alle Vögel weit besiegen.

Chłopiec

Gdybym tylko ptaszęciem był,
Ach, jak bym się radośnie wzbił,
Wszystkie ptaki w locie przyćmił.

Gdybym ptakiem stać się mógł,
To bym wszystko co chcę zjadał,
Najdojrzalsze wiśnie chwytał,
Potem do matuli biegł.
Gdyby w oczach miała gniew,
To zaśpiewam jej piosenkę,
I przytulę się w sukienkę.

Barwne pióra, lekkie skrzydła,
Mógłbym w słońcu nimi bujać,
Aż powietrze zacznie gwizdać,
Nie wiem co to więzy, pęta.
Gdybym wzleciał nad pagórki,
Tam gdzie białe wiszą chmurki,
Przyćmiłbym wszystkie ptaszęta.

 

Sławek S.