Głowa starego człowieka (Der greise Kopf)
(Kliknij aby zobaczyć nuty)
(Wersja KS)
14. Der greise Kopf
Der Reif hat einen weissen Schein
Mir über’s Haar gestreuet.
Da glaubt’ ich schon ein Greis zu sein,
Und hab’ mich sehr gefreuet.
Doch bald ist er hinweggetaut,
Hab’ wieder schwarze Haare,
Dass mir’s vor meiner Jugend graut –
Wie weit noch bis zur Bahre!
Vom Abendrot zum Morgenlicht
Ward mancher Kopf zum Greise.
Wer glaubt’s? Und meiner ward es nicht
Auf dieser ganzen Reise!
14. Głowa starego człowieka
Rozsypał mróz srebrzysty pył,
Na moją ciężką głowę,
Tak jakbym starym człekiem był,
Czekałem na tę chwilę.
Lecz wkrótce zniknął z twarzy mej,
I znów mam włosy czarne,
Młodości bardzo boję się,
Życie me nic nie warte!
Od zachodu po jasny dzień,
Wiele głów czas przyprószył,
Mnie to nie przytrafiło się,
Podczas całej podróży.
Sławek S
