Start Pieśni Piękna młynarka (1823) D 795
Piękna młynarka – Die schöne Müllerin (1823) D 795

"Piękna Młynarka" to pierwszy cykl pieśni. które skomponował Schubert do tekstów poety Wilhelma Müllera.Tomik pod tytułem "Wiersze z papierów pozostawionych przez wędrownego waltornistę" został opublikowany w 1820 roku. Schubert odrzucił z poematu Müllera prolog i epilog oraz trzy mniej ważne teksty. Kompozycje powstawały między majem a wrześniem 1823 roku. To dwadzieścia samodzielnych "scen lirycznych" a jednocześnie dramat pełen akcji, spięć i kulminacji. Prawdziwa nowela muzyczna.

1.Wędrówka (Das Wandern)
Młody młynarski czeladnik, którego będziemy nazywali Młynarczykiem, zgodnie z przepisami cechu młynarzy opuszcza dotychczasowy młyn i rusza na poszukiwanie następnego, aby u kolejnego majstra kontynuować naukę. Jest radosny i pełen najlepszych oczekiwań.
2.Dokąd (Wohin?)
W drodze pojawiają się wątpliwości, którędy iść dalej; i to nie tylko w poszukiwaniu kolejnego młyna, ale w ogóle celu i sensu życia. Schodzenie z wyżyn w doliny zgodnie z drogą wytyczoną przez strumień, który jest jedynym przyjacielem i przewodnikiem Młynarczyka, to droga z wyżyn ideałów i marzeń w niziny konieczności i ograniczonych możliwości. Niczego nie wiemy o rodzicach i rodzinie Młynarczyka, którzy powinni być jego przewodnikami w drodze od wieku młodzieńczego, do dorosłego. Jakież to współczesne! A strumień, najlepszy doradca i przyjaciel młodego wędrownika? Czyż nie ma on czegoś ze współczesnego anonimowego przyjaciela z internetowych sieci, przez które przepływają strumienie danych? Mimo wszystko młody chłopak jest nadal pełen optymizmu.
3.Stój(Halt)
Trwa wędrówka Młynarczyka wzdłuż radośnie szumiącego strumienia, gdy wtem usłyszał szum młyńskich kół ze znajdującego się przy strumieniu wodnego młyna, do którego miał dotrzeć. Dom pana Majstra, właściciela młyna, w którym zgodnie z cechowymi przepisami ma zamieszkać Młynarczyk wzbudza zaufanie swą przytulnością i schludnością.
4.Podziękowanie strumieniowi (Dansagung an den Bach)
Skoro Strumień, najlepszy przyjaciel Młynarczyka, tak świetnie się spisał przy poszukiwaniu nowego miejsca pracy, to może też pomoże mu spełnić jego największe osobiste i intymne marzenie; młody wrażliwy chłopak pragnie się zakochać w dziewczynie pierwszą niewinną miłością:
5.Po pracy (Am Feierabend)
No i stało się: kolejny raz Strumień, jedyny i najlepszy przyjaciel Młynarczyka, nie zawodzi go. Młynarczyk zakochuje się pierwszą młodzieńczą miłością w pięknej córce pana Majstra – właściciela młyna. Mimo ciężkiej pracy rozpiera go szczęście i potrzeba robienia czegoś wyjątkowego, żeby całemu światu pokazać swoją radość i miłosną euforię
6.Ciekawość (Der Neugierige)
Ale jednak jak długo można być zakochanym, nie mając dowodów, że osoba obdarowywana naszym uczuciem je rzeczywiście odwzajemnia. Z tym problemem zakochany Młynarczyk zwraca się znowu do swego jedynego i najlepszego przyjaciela, do Strumienia.